YOUNGCAPITAL
BLOG


Artikel

Het is oké dat ik nog niet zo succesvol ben als ik had gehoopt

Door Sander Post op 07-08-2018
4 reacties | 30431 views

boek

Een half jaar terug kwam ik mijn oud-klasgenoot Sjors tegen, van wie ik al jaren niets meer had gehoord. Hij was destijds een gangster in de dop, maar had sindsdien zijn leven compleet omgegooid. Afgestudeerd in medicijnen, rich AF en strak in pak. Die ontmoeting zette mij aan het denken over waar ik zelf stond in mijn leven. Dat leidde tot een verrassende conclusie.

Op de middelbare school zat ik in de klas met Sjors. Sjors hield van vechten in plaats van voetballen. Hij ging om met de verkeerde vrienden, kwam met een enorme steekwond naar de gymles en kreeg altijd van een hoofdschuddende leraar zijn toetsen terug. Mede om die redenen zat ik niet zo lang bij Sjors in de klas, en zwaaide de directeur hem maar wat graag uit. ‘Die gaat het niet redden,’ dacht ik bij mezelf. Jarenlang hoorde ik niks meer van hem.

Tot Kerst afgelopen winter, toen ik nog een klein afzakkertje deed in een kroeg. Stond ’ie daar ineens. Sjorsje. Whisky nippend in een driedelig pak. Hij was net afgestudeerd in medicijnen en hield zijn afstudeerborrel.

Na wat kortstondig geleuter over vroeger bleek dat het hem inmiddels voor de wind ging. Back in the day had zijn huisgenoot hem ervan overtuigd dat cryptomunten helemaal de shit zouden gaan worden. Lang verhaal kort: inmiddels liet hij in Amsterdam-West een huis bouwen van de winst van zijn verkochte bitcoins.

Stond ik dan in mijn Primark-outfit met mijn vooroordelen…

primark

Hoezo is straatschoffie Sjors succesvoller dan ik?

Straatschoffie Sjors was ineens een succesvolle baas geworden. Hoe bizar kan het leven lopen? Ik had nooit steekwonden gehad, was ook niet van school gestuurd, maar stond wel onderaan de voedselketen in mijn bedrijf. Met een mager salaris.

Hoe ging ik net als Sjors ook een huis laten bouwen zonder al m’n organen te verpatsen? Wat betreft cryptomunten had ik allang de boot gemist. Ik besloot mijn opties te verkennen.

In mijn zoektocht naar antwoorden, stuitte ik op het boek Outliers van Malcom Gladwell, over the story of success. Waarom zijn bepaalde mensen uitschieters ten opzichte van de rest van de mensheid, en hoe hebben ze dat voor elkaar gekregen? Wat maakt mensen als Steve Jobs en Bill Gates nou zo succesvol?

steve jobs

Shitload of dedication

Natuurlijk zijn succesvolle mensen doorgaans gezegend met talent, maar daarmee alleen red je het niet. Doorzettingsvermogen maakt het verschil. Je hebt vast wel eens gehoord dat je ergens tienduizend uur in moet steken om ergens heel goed in te worden. Dat is ook de conclusie die uit dit boek spreekt.

Een voorbeeld: voordat de Beatles beroemd waren, gingen zij iedere zomer aftandse nachtclubs in Hamburg af, waar ze gigs van acht uur achter elkaar speelden. Ze maakten lange dagen voor weinig geld. Jarenlang. Zelfs met zoveel talent als de Beatles moet je uren en uren investeren om aan de top te komen. Imagine.

Lucky bastards

Nou zijn er natuurlijk ook veel mensen met enorm veel talent en doorzettingsvermogen waar je toch nooit van hebt gehoord. Wat gaat er bij hen mis? Zij hebben geen geluk of momentum. Om echt een uitschieter te worden, moet je de tijd mee hebben. Zoals Sjors geluk had dat die bitcoins sky high gingen. En zoals Bill Gates het geluk had dat hij op een school zat, die als allereerste in Amerika kinderen liet kennismaken met computers.

Ik werk als socialmediaspecialist, en ik denk wel dat ik talent heb. Ik weet zeker dat ik doorzettingsvermogen heb. Waarom ben ik dan nog niet succesvol? Omdat ik geen momentum heb. Ik ben opgegroeid met een Game Boy Color in plaats van een smartphone in mijn hand. Facebook werd pas groot toen ik al 19 was. Te laat voor mij. De Bill Gates van social media ga ik dus denk ik sowieso niet meer worden.

selfie

Wat is succes?

Maar is dat zo erg? Toen ik verder las over Bill Gates, Steve Jobs en al die anderen, ontdekte ik dat ze naast hun werk niets anders deden. Ze maakten echt geen veertig uur. Eerder tachtig. Ze gaven alles op om hun carrière op te bouwen.

Tuurlijk, hun werk was hun passie. Maar zij waren  op hun achttiende gewoon al workaholics. En als je het eenmaal gemaakt hebt, dan wordt dat heus niet minder. Dan kun je niet lekker achterover leunen en genieten. Want om succesvol te blijven, moet je nog veel harder werken. Is dat het leven dat je wilt hebben?

Ik niet. Ik wil echt wel carrière maken en ga daar ook zeker mijn best voor doen. Maar een leuk leven hebben is minstens zo belangrijk. Zo niet belangrijker. Je moet werken om te leven, niet andersom.

Succes is subjectief. Volgens Gladwell moet je geluk hebben om succesvol te zijn. Maar wat als die twee hetzelfde zijn? Mijn geluk is dat ik ben opgegroeid in een gezin waar ik nooit het gevoel had iets te missen. Ik steek mijn 10.000 vrijetijdsuren graag in vrienden, hobby's en other fun shit.

Het boek Outliers geeft mij een perspectief op succes, maar ik bepaal zelf wanneer ik mijn leven als een succes zie. Als ik succesvol wil zijn, blijf ik tijd steken in datgene wat ik écht belangrijk vind en wat mij gelukkig maakt. Dat is succes voor mij. 

boek

Benieuwd naar dat boekDit is ’m.

Sander Post is Social Media Coördinator bij YoungCapital, maar   kalkt zo nu en dan ook wat op papier. Meer lezen van Sander?   Check ook zijn andere blog: Hoe minder f***'s geven mijn leven   nicer maakte

Reacties

  • Sander Post:

    23-08-2018

    Thanks Stefanie! Zeker het lezen waard! Haha ja en dan te bedenken dat dat nog geen 20 jaar geleden is, die gameboy. How times have changed ;)

  • Stefanie Bouwknegt:

    22-08-2018

    Nice geschreven! Ben mega benieuwd naar het boek. Hilarisch ook dat dat plaatje met die gameboy :)

  • Sander Post:

    09-08-2018

    Thanks Bas!

  • Bas Masseus:

    09-08-2018

    Mooi artikel! Denk dat veel jong volwassenen (zoals ik zelf) streven naar succes. Zelf doe ik dit met mijn bedrijf: The Native Creators. Zolang het een passie van je is stop je de benodigde uren er onbewust in!


Plaats jouw reactie